Tijmen Brinkkemper

Vanmorgen reden we met de familie Touw mee naar het Dutch Open Espoir. Om zes uur vertrokken we uit Hoogkarspel voor de lange rit naar Eindhoven. Toen we daar aankwamen gengen we snel wegen. Ik was benieuwd of mijn gewicht goed was. Ik had wel thuis gewogen, maar je weet nooit hoe de geijkte weegschalen van de bond wegen. Ik woog 33,5kg. Geen probleem dus Samen met Jelmer en Ferron ging ik mij opwarmen voor dit toch wel belangrijke toernooi. In mijn gewicht deden 41 jongetjes mee, dus het zou een zware klus worden om in de buurt van de prijzen te komen. Op de lijst stond mijn naam als Tijmen Brijkkemper. Helaas kon het niet meer worden gewijzigd.

De eerste ronde was ik, zoals vele anderen, vrijgeloot. De tweede ronde moest ik tegen Melvin Kop van Team Kintaiko. Dat ging al meteen goed. Mijn pakking zat sterk en al na 20 seconden kon ik hem met een harai-goshi gooien. Ippon. Zo, een goed begin is het halve werk. De derde ronde was al zwaarder. Ik moest tegen Loek Willems van Judo Club Hercules. Hij judoode verdedigend en al na 20 seconden had hij een shido te pakken. Nog geen punten op het bord want bij de nieuwe reglementen is de eerste shido een waarschuwing. Ik probeerde van alles maar het was moeilijk om bij hem in de buurt te komen. Maar na nog een minuut kreeg hij weer een shido en ik dus een yugo. Nu kwam hij wat meer in en al snel kon ik zijn inzet overnemen en een ippon scoren met o-soto-gari. De vierde ronde zou een kraker worden. Ik stond tegen de gedoodverfde favoriet Jordy Buurman. In het begin was ik nog te voorzichting en liet ik me verrassen door een schouderworp op twee knieën. Meteen al een waza-ari achter. Toen de wedstrijd vorderde merkte ik dat Jordy niet veel anders deed dan deze schouderworp en kon ik er steeds omheen lopen. Twintig seconden voor het einde van de wedstrijd kreeg ik hem te pakken met een verwurging. Ippen! en door naar de halve finale. De halve finale was tegen Owen Corzilius van Hikari. Ik ken hem van de talententraining en hij is een bewegelijke judoka. Hij scoorde een yugo die ik niet meer ongedaan on maken. Ik wierp hem wel, maar dat leverde geen score op. De koka is afgeschaft en blijkbaar vonden de scheidrechters het geen yugo waard. Baaaalen. Toen nog de herkansing om de derde plaats. Ik stond tegen…… mijn judovriend Ferron Touw. Ferron kreeg een shido voor broek pakken en daarna leek het wel of hij vier armen en benen had. Ik lette even niet op en vloog achterover. Dus de vijfde plaats was mijn deel. Het lijkt wel of ik een abonnement heb op de vijfde plaats. Maar die prijs op een groot toernooi gaat er toch echt een keer komen.
Tamás, bedankt voor het coachen, als jij coacht gaat het altijd net een beetje beter.