Tijmen Brinkkemper

Hoewel ons team naar Baarn ging voor het Open Hoogland, gingen Joël en Raymon van Os en ik naar Vlaardingen om mee te doen met het Judo Toernooi Groot Vlaardingen. Ik wilde wel eens tegen andere judoka’s judoën dan tegen diegenen die ik in Noord-Holland altijd tegenkom. Bovendien had ik op het Espoir gemerkt dat in Zuid-Holland heel veel sterke judoka’s rondlopen. Vooral de jongens van Slingerland staan vaak op het podium. Maar vanwege Hoogland en ook nog door de Noord-Hollandse kampioenschappen -20 jaar, moesten onze ouders zelf coachen. Ed van Os, de vader van Joël en Raymon ging ons coachen. Dat kon makkelijk want we stonden allebei op dezelfde mat. De blokken voor ons liepen erg uit dus starten om 13.00 uur ging niet lukken. Toen vonden de hoofdscheidsrechters ook nog dat er teveel mensen in de zaal waren, dus iedereen moest de zaal uit behalve judoka’s en scheidsrechters. De coaches mochten later terugkomen.

De eerste wedstrijd, om kwart voor drie pas, moest ik tegen Jordi Dolk van Mahorokan. Een voor mij onbekende judoka. Na wat aftasten zette hij beenworp in, die ik kon overnemen. Maar blijkbaar niet overtuigend genoeg want de yugo die ik kreeg werd even later aan Jordi gegeven. Na een minuutje kon ik hem toch gooien en een waza-ari scoren. Dat was ook de eindstand. De tweede wedstrijd moest ik tegen Rowin van den Brink, één van talentvolle tweelingbroers van Slingerland. (een link naar hun sites kan je vinden rechts onder Judovrienden). De partij verliep goed. Ik kon hem onder controle krijgen en met o-soto-gari een waza-ari scoren. Na nog wat aanvallen over en weer, kon ik na twee minuten nog een waza-ari scoren met een voetveeg. Ippon dus en weer gewonnen. De derde wedstrijd stond ik tegen Ziggy van den Brink. Ziggy is een razandsnelle judoka met een paar mooie worpen die bij het Espoir al op het podium stond. Ik wilde meteen aanvallend juodoën zodat hij niet in zijn spel kon komen. Dat lukte en al na tien seconden scoorde ik ippon met een uchi-mata. Daarmee was ik eerste geworden in mijn poule. Na de samenvoeging stond ik in mijn vierde wedstrijd tegen Jordy Buurman, de latere nummer één. Bij het Espoir won ik nog van hem, maar dat ging nu niet lukken. Jordy is sterk in het grondgevecht en ik kwam in een armklem terecht. Snel afkloppen, dus verloren. Om nog kans te maken op het podium moest ik mijn vijfde wedstrijd winnen tegen Matthijs van Harten. Matthijs ken ik van eerdere toenooien en hij is beresterk. Ik kwam wat ongelukkig op de grond, yugo tegen, en Matthijs kreeg mij in een houdgreep. Met nog één seconde te gaan draaide ik eruit. Waza-ari tegen. Ik probeerde nog van alles, maar ik kon geen punten meer scoren. Dat ik in de laaste seconden weer in een houdgreep kwam maakte niets meer uit. Verloren dus en weer nét naast het podium. Maar wel lekker gejudood en ik weet wat me te wachten staat over twee weken in Schiedam. O ja, meneer van Os, heel erg bedankt voor het coachen. Ik vond het erg leuk.